Hendrik Bogaert

De grenzen van Vlaanderen

De toekomst is een open Vlaanderen met Vlamingen die zoveel mogelijk talen spreken. Zelf is hij geen talenknobbel maar doet hij wekelijks inspanningen om bij te leren.

De grenzen van Vlaanderen en Brussel liggen voor altijd vast. De faciliteiten in de Vlaamse gemeenten moeten worden afgeschaft omdat zij verkeerdelijk het signaal geven dat het niet nodig is om een taalinspanning te doen.

Na de vraag voor faciliteiten komt onvermijdelijk de vraag van de aanhechting bij Brussel. Na de aanhechting bij Brussel van de ene gemeente komt onvermijdelijk de vraag naar de aanhechting van de volgende gemeente. Het zou niet verstandig zijn om daar aan toe te geven.

Vlaanderen moet open en tolerant zijn en we moeten daar ook geen bijzonder schuldgevoel over hebben aangezien dat dit meer dan gemiddeld zo is in de praktijk. Weinig mensen spreken zoveel talen als de Vlamingen en weinigen passen zich zo aan. Deze sterkte om zich aan te passen kan snel omslaan in een zwakte als men te maken heeft met mensen die een stuk minder openheid hebben voor andere culturen.